جواب التمرین الاول صفحه ۱۲۹ عربی نهم

با توجه به معنای هر سخن عربی، جملهٔ فارسی هم‌معنای آن را پیدا می‌کنیم:

• «عَداوَةُ الْعاقِلِ خَيْرٌ مِنْ صَداقَةِ الْجاهِلِ.» ↔ دشمنِ دانا که غم جان بود بهتر از آن دوست که نادان بود
• «اَلْعالِمُ بِلا عَمَلٍ كَالشَّجَرِ بِلا ثَمَرٍ.» ↔ عالِمِ بی عمل به چه ماند؟ به زنبور بی عسل.
• «اُسْتُرْ ذَهَبَكَ وَ ذَهابَكَ وَ مَذْهَبَكَ.» ↔ در بیان این سه، کم جُنبان لب از ذَهاب و آز ذَهَب وز مذهبت
• «مَنْ حَفَرَ بِئْراً لِأَخيهِ وَقَعَ فيها.» ↔ چاه مکن بهر کسی اوّل خودت دوم کسی
• «اَلْوَحْدَةُ خَيرٌ مِنْ جَليسِ السّوءِ.» ↔ تا توانی می‌گریز از یار بد یار بد بدتر بود از مار بد
• «مَنْ طَلَبَ شَيئاً وَ جَدَّ وَجَدَ.» ↔ عاقبت، جوینده یابنده بود.
• «لِـكُلِّ جَـديـدٍ لَـذَّةٌ.» ↔ نو که آمد به بازار کهنه شود دل‌آزار

پس جمله‌های فارسی و عربی هم‌معنا به‌این‌ترتیب به هم وصل می‌شوند.