جواب بدون عنوان صفحه ۴۲ عربی نهم

پاسخ:

با مقایسهٔ فعل‌های مضارع و امر در جدول، تفاوت‌های زیر را پیدا می‌کنیم:

۱. حرف «تـ» در اول فعل مضارع حذف می‌شود و به جای آن «اِ» یا «اُ» می‌آید:

• تَسْمَعُ ← اِسْمَعْ
• تَجْلِسُ ← اِجْلِسْ
• تَكْتُبُ ← اُكْتُبْ

۲. حرکت «اِ» یا «اُ» در فعل امر، همان حرکتِ حرف دوم فعل مضارع است:

• در «تَجْلِسُ»، حرف «ج» کسره دارد؛ پس در امر «اِجْلِسْ» می‌شود.
• در «تَكْتُبُ»، حرف «ك» ضمه دارد؛ پس در امر «اُكْتُبْ» می‌شود.

۳. پایان فعل تغییر می‌کند:

• برای مخاطب مذکر: پایان «ُ» یا «ینَ» حذف می‌شود و «ْ» (سکون) می‌آید: تَسْمَعُ ← اِسْمَعْ
• برای مخاطب مؤنث: «ینَ» حذف می‌شود و «ي» می‌آید: تَعْلَمینَ ← اِعْلَمي، تَجْلِبینَ ← اِجْلِبي، تَصْدُقینَ ← اُصْدُقي

نتیجه: فعل امر را از فعل مضارع این‌گونه می‌سازیم: حرف «تـ» را حذف می‌کنیم، «اِ» یا «اُ» به جای آن می‌گذاریم و پایان فعل را به شکل امر درمی‌آوریم. فعل مضارع برای «انجام می‌دهی» است و فعل امر برای «انجام بده» است.