جواب للترجمه الى الفارسیه صفحه ۴۸ عربی نهم

ترجمهٔ فعل‌های امر:

• اُخْرُجْ : بیرون برو (از جا، خانه یا کلاس بیرون برو)
• اِسْمَعي : گوش کن (خطاب به دختر)
• اُكْتُبْ : بنویس
• اُشْكُري : تشکر کن، سپاسگزاری کن (خطاب به دختر)
• اِجْلِسْ : بنشین
• اُنْظُري : نگاه کن (خطاب به دختر)
• اِجْعَلْ : قرار بده، بگذار
• اِصْبِري : صبر کن (خطاب به دختر)
• اِلْعَبْ : بازی کن
• اِقْرَئـي : بخوان (خطاب به دختر)
• اِحـْفَـرْ : بکَن، حفر کن
• اِضْحَكـي : بخند (خطاب به دختر)

نتیجه: فعل امر را از مصدر می‌سازیم و معنی آن «بکن» یا «بکن‌ید» است. وقتی مخاطب مؤنّث است، به آخر فعل «ي» اضافه می‌شود؛ مثل «اِسْمَعي»، «اُنْظُري»، «اِقْرَئـي». وقتی مخاطب مذکّر است، آخر فعل «ـْ» (ساکن) می‌آید؛ مثل «اُكْتُبْ»، «اِجْلِسْ»، «اِلْعَبْ».