فارسی (ششم) صفحه ۸۰
بخوان و بينديشبهمنیار از شاگردان نزدیک بوعلی سینا بود و به استادش بسیار احترام می‌گذاشت. استعدادخدادادی کم نظیر و فکر ّ خاّل ق بوعلی، بهمنیار را دچار شگفتی کرده بود تا جایی که به خود جرئتداد به استادش پیشنهادی عجیب بدهد. روزی به بوعلی گفت: شما ای استاد ! سرآمد همه‌ی مردمهستید؛ چرا خود را پیغمبر، فرستاده‌ی خدا، ّ معر فی نمی‌کنید؟بهمنیار، این حرف را بارها به بوعلی گفته بود ا ّ م ا جوابی از او نمی‌شنید تا اینکه در یکی ازشب‌های سرد زمستان، که همه جا پوشیده از برف و هوا یخبندان بود، بوعلی در اتاقی گرم، زیرکرسی خوابیده بود، بهمنیار هم درطرف دیگر در خواب عمیقی بود. نزدیک سحر بود. بوعلی ازخواب بیدار شد، احساس تشنگی کرد ولی آب در دسترس نبود. بوعلی با صدایی آمیخته به ّ محب ت،گفت: بهمنیار ! بهمنیار !بهمنیار، چشم گشود و سالمی‌کرد. بوعلی پس از جواب سالم، گفت: برخیز و ظرف آب رااز بیرون بیاور که سخت، تشنه‌ام. بهمنیار با چشمان نیمه باز خود نگاهی کرد و برخاست، ش ّ د تسرمای بیرون را به یاد آورد.کمی‌با خود فکرکرد، ایستاد و گفت: استاد ! هوای بیرون خیلی سرداست، آب هم حتم ً ا یخ بسته است، سینه‌ی شما هم، اکنون گرم است، اگر آب سرد بنوشید برایشما خوب نیست.بوعلی گفت: استا ِ د تو در طب، منم و من می‌گویم، آب بیاور.بار دیگر، بهمنیار سخن خود را با کلمات دیگر تکرار کرد ا ّ م ا دید استاد در آوردن آب اصرارمی‌کند. باالخره، طاقت نیاورد و گفت: در این هوای برفی و سرمای شدید، نمی‌توانم برای آوردنآب، بیرون بروم. شما چیز دیگری از من بخواهید.در این گفت وگو بودند که ناگهان صدای دلنشینی از بیرون به گوش رسید. مسلمانی در اینهوای سرد، مشغول راز و نیاز با خدای مهربان خود بود. پس از چند جمله مناجات، صدای اذان بلند80

درباره فارسی (ششم) صفحه ۸۰ – بخوان و بیندیش: بوعلی و بهمنیار

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: بوعلی و بهمنیار» از فصل چهارم: نام‌آوران قرار دارد.

بهمنیار از شاگردان نزدیک بوعلی سینا بود و به استادش بسیار احترام میگذاشت. استعداد خدادادی کم نظیر و فکر ّ خاّل ق بوعلی، بهمنیار را دچار شگفتی کرده بود تا جایی که به خود جرئت داد به استادش پیشنهادی عجیب بدهد. روزی به بوعلی گفت: شما ای استاد ! سرآمد همهی مردم هستید؛ چرا خود را پیغمبر، فرستادهی خدا، ّ معر فی نمیکنید؟ بهمنیار، این حرف را بارها به بوعلی گفته بود ا ّ م ا جوابی از او نمیشنید تا اینکه در یکی از شبهای سرد…