فارسی (ششم) صفحه ۲۰
بخوان و بينديشروزی بود و روزگاری. در نزدیکی شهر، ُ ه ُ ده دیبود که بسیار باهوش و زیرک بود و در باغی بر درختیالنه داشت و در آن باغ، پیرزنی زندگی می‌کرد وچون پیرزن هر روز ریزه‌های نان، روی بام خانه‌اشمی‌ریخت و هدهد می‌خورد با هم آشنا شده بودند وگاهی با هم احوالپرسی می‌کردند.20

درباره فارسی (ششم) صفحه ۲۰ – بخوان و بیندیش: هُدهُد

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: هُدهُد» از فصل اولْ: آفرینش قرار دارد.

روزی بود و روزگاری. در نزدیکی شهر، ُ ه ُ ده دی بود که بسیار باهوش و زیرک بود و در باغی بر درختی النه داشت و در آن باغ، پیرزنی زندگی میکرد و چون پیرزن هر روز ریزههای نان، روی بام خانهاش میریخت و هدهد میخورد با هم آشنا شده بودند و گاهی با هم احوالپرسی میکردند.