
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: بوعلی و بهمنیار» از فصل چهارم: نامآوران قرار دارد.
شد: اهلل اکبر… فردای آن روز، بهمنیار آمادهی گرفتن درس از استاد شد، بوعلی رو به بهمنیار کرد و گفت: « بارها به من میگفتی که چرا خودم را پیامبر خدا ّ معر فی نمیکنم، حاال علّت آن را فهمیدی؟» بهمنیار گفت: «خیر استاد » بوعلی گفت: « بهمنیار! با اینکه من استاد تو هستم و سالها با تو بودهام با این حال، حرفهایم در تو اثر نداشت و نتوانستم در این همه سال، ّ محب تی در دلت بیفکنم و کاری کنم که در سرمای ِ شب گذشته با عالقهی خودت…