
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل» از فصل دوم: دانایی و هوشیاری قرار دارد.
وارد حیاط مدرسه که شدم، احساس غریبی کردم. شیراز کجا و آنجا کجا؟ صدای همهمهی ّ بچ ه ها مدرسه را ُ پ ر کرده بود. زبانشان را نمیفهمیدم. ح ّ ت ی یک کلمه هم تُرکی بلد نبودم. زنگ کالس را زدند. زنگ دوم بود. من و بابا، رفته بودیم ادارهی آموزش و پرورش. یک نامه گرفته بودیم که اسم مرا بنویسند. بعد از زنگ ا ّ و ل به مدرسه رسیده بودیم. وارد کالس که شدم، همه با ّ تعج ب نگاهم کردند. پسری که معلوم بود مبصر کالس است به ترکی گفت: «…