
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل» از فصل دوم: دانایی و هوشیاری قرار دارد.
سرم را برگرداندم؛ همان هم کالسیام بود. گفت: « خانهتان کجاست ؟» ــ همین پایین؛ کوچهی حیدری. ــ پس راهمان یکی است! خانهی ما، یک کوچه باالتر از خانهی شماست. خوشحال شدم. همان وقت که حرف زدی، فهمیدم. آخه من هم شیرازیام. هر دو،خندیدیم. بعد مهدی پرسید: « تازه آمدهاید تبریز؛ نه ؟» ــ یک هفته ای میشود .... شما چطور؟ ــ ما االن سه چهار سال است اینجا هستیم . با اینکه دو هفته دیرتر از بقیه به مدرسه رفته بودم، هرطورکه بود، خودم…