فارسی (ششم) صفحه ۲۱
یک روز پیرزن از خانه بیرون آمد تا دنبال کاری برود، دید هدهد هم از آشیانه بیرون آمده، روی شاخه‌یدرخت نشسته است و آواز می‌خواند.پیرزن گفت: « می‌دانی چه خبر است؟»هدهد گفت:« چندان بی خبر هم نیستم؛ مگر خبر تازه ای است؟»پیرزن گفت:« زیر درخت را نگاه کن، ّ بچ ه‌ها را می‌بینی؟»هدهدگفت:« می‌بینم، دارند بازی می‌کنند.»پیرزن گفت:« معلوم می‌شود با همه‌ی زیر کی خیلی ساده ای. آنها بازی نمی‌کنند بلکه دام و تله می‌گذارندتا تو و امثال تو را در دام بیندازند.»هدهد گفت:« اگر برای من است، زحمت بیهوده می‌کشند. من خیلی باهوش تر و زیرک تر از آن هستمکه در دام بیفتم. تو هنوز مرا نشناخته ای. چهل تا از این ّ بچ ه‌ها باید پیش من درس بخوانند تا بفهمند که یکمرغ را چگونه باید بگیرند. اینها که ّ بچ ه‌اند، بزرگ ترهایشهم نمی‌توانند مرا فریب بدهند.»پیرزن گفت: « در هرحال مواظب خودت باش و زیادبه عقل و هوش خودت مغرور نباش. همه‌ی مرغ‌هاییکه در تله می‌افتند پیش از گرفتاری، همین حرف‌ها رامی‌زنند؛ ولی ناگهان به هوای دانه و به طمع خوراکبه دام می‌افتند.»21

درباره فارسی (ششم) صفحه ۲۱ – بخوان و بیندیش: هُدهُد

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: هُدهُد» از فصل اولْ: آفرینش قرار دارد.

یک روز پیرزن از خانه بیرون آمد تا دنبال کاری برود، دید هدهد هم از آشیانه بیرون آمده، روی شاخهی درخت نشسته است و آواز میخواند. پیرزن گفت: « میدانی چه خبر است؟» هدهد گفت:« چندان بی خبر هم نیستم؛ مگر خبر تازه ای است؟» پیرزن گفت:« زیر درخت را نگاه کن، ّ بچ هها را میبینی؟» هدهدگفت:« میبینم، دارند بازی میکنند.» پیرزن گفت:« معلوم میشود با همهی زیر کی خیلی ساده ای. آنها بازی نمیکنند بلکه دام و تله میگذارند تا تو و امثال تو…