فارسی (ششم) صفحه ۴۵
به مهدی گفتم :« بیا برگردیم مدرسه. »گفت: «حاال دیگر زنگ را زده‌اند. اگر االن به مدرسه برویم، س ِ ر کالس راهمان نمی‌دهند.»ــ پس چه کار کنیم؟ــ هیچ ! باز سوار اتوبوس می‌شویم؛ می‌رویم تا آن سر خط، همین طور ماشین سواری می‌کنیم تا ظهر،ظهر که شد برمی‌گردیم خانه...فردای آن روز هم مدرسه نرفتیم و راه افتادیم توی خیابان‌ها. با آنکه هنوز چند روزی به زمستان ماندهبود، هوا خیلی سرد بود. من از سرما می‌لرزیدم.حاال خیابان‌ها خلوت شده بود. دیگر از ّ بچ ه مدرسه ای‌ها خبری نبود. آن روز، حالت عجیبی داشتم؛ حسمی‌کردم دارم گناه بزرگی می‌کنم. خدا خدا می‌کردم که پدرم ما را نبیند.روز سوم و چهارم هم همین طورگذشت. روز پنجم هم به تماشای مغازه‌ها و عکس‌های جلوی سینماهاگذشت.روز ششم، ا ّ و ل سوار اتوبوس شدیم و رفتیم آخر خط، پیاده شدیم. بعد مهدی گفت: « بیا سوار یک ّ خطدیگر بشویم و برویم تا آخر آن خط، آن وقت دوباره برمی‌گردیم. » قبول کردم.نزدیکی‌های ظهر، سوار اتوبوس شدیم و برگشتیم. حاال دیگر مدرسه‌ها تعطیل شده بود. وقتی رسیدیمخانه، دیر شده بود؛ ا ّ م ا مادر نفهمید که مدرسه نرفته بودم.روز ِ هشتم فرار، هوا حسابی سرد شده بود. ایستگاهی که هر روز از آنجا سوار اتوبوس می‌شدیم، کمیپایین تر از کوچه‌ی مدرسه مان بود. ما بیشتر وقت‌ها تا نزدیک مدرسه می‌رفتیم و بعد راهمان را به طرفایستگاه،کج می‌کردیم. آن روز صبح، وقتی داشتیم به طرف ایستگاه می‌رفتیم، چند تا از ّ بچ ه​های کالس،ما را دیدند. یکی از آنها به فارسی پرسید: « دارید کجا می‌روید؟ چرا نمی‌آیید مدرسه؟»45

درباره فارسی (ششم) صفحه ۴۵ – بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل» از فصل دوم: دانایی و هوشیاری قرار دارد.

به مهدی گفتم :« بیا برگردیم مدرسه. » گفت: «حاال دیگر زنگ را زدهاند. اگر االن به مدرسه برویم، س ِ ر کالس راهمان نمیدهند.» ــ هیچ ! باز سوار اتوبوس میشویم؛ میرویم تا آن سر خط، همین طور ماشین سواری میکنیم تا ظهر، ظهر که شد برمیگردیم خانه... فردای آن روز هم مدرسه نرفتیم و راه افتادیم توی خیابانها. با آنکه هنوز چند روزی به زمستان مانده بود، هوا خیلی سرد بود. من از سرما میلرزیدم. حاال خیابانها خلوت شده بود. دیگر از ّ بچ…