فارسی (ششم) صفحه ۴۷
ّ بچ ه ها خندیدند و هورا کشیدند و نمی‌دانم چرا یک دفعه حس کردم توی خانه‌ی خودمان هستم.دیگر احساس غریبی نمی‌کردم. حس می‌کردم همه‌ی ّ بچ ه​ها را دوست دارم.آقا معلّم رو به من کرد و گفت: « ببین پسرم! همه‌ی اینها دوست تو هستند. »گفتم: « آخه آقا، من زبان آنها را بلد نیستم و نمی‌فهمم ا ّ م ا »...آقا معلّم گفت: « مگر فقط کسی که هم زبان آدم است، دوست اوست؟ تو اگر کمی‌سعی کنی، خیلیزود می‌توانی با اینها دوست بشوی. مهم این است که همه‌ی شما یک دین و فرهنگ دارید و همه‌تاناهل یک کشورید و با کمی‌تالش، خیلی راحت می‌توانید زبان همدیگر را یاد بگیرید» ؛ سپس، سکوتکرد.آقا معلّم آن زنگ، اص ً ال درس نداد و همه‌اش از دوستی و اتّحاد گفت. از نقشه‌های دشمنان برایاختالف انداختن بین استان‌ها و مردم کشورمان گفت و از خیلی چیزهای دیگر حرف زد.زنگ آخر را که زدند به طرف خانه به راه افتادم. ا ّ م ا تنها نبودم. هم کالسی‌هایم با من بودند. بهکوچه مان که رسیدیم، هم احساس سبکی می‌کردم و هم می‌ترسیدم. ولی نامه ای که آقا معلّم برایبابا نوشته بود به من جرئت می‌داد. وقتی می‌خواستم از دوستانم جدا شوم، یکی از آنها گفت: « ما امروزعصر فوتبال داریم. شما هم بیا ».من هم برای اینکه نشان بدهم، ترکی بلدم، گفتم: « ساعات ن َ ِچ ه َ گ َ لیر م؟» (ساعت چند می‌آیم؟)یکی از ّ بچ ه​ها لبخندی زد و گفت: « شما می‌گویی: ساعات ن َ ِچ َ د ه َ گ لیم؟» (ساعت چند بیام؟)خندیدم وگفتم: «خب، ساعات نـِ... َ چ ـ... َ د ه گلیم؟»، کلمه‌ی « َ نچ َ د ه » را خیلی سخت و بریده بریدهگفتم.گفت: « می‌آیم دنبالت. »وقتی در می‌زدم با خودم گفتم: « امشب می‌روم د ِ م خانه‌ی مهدی. هرطور شده، باید کاری کنم کهاو هم فردا به مدرسه برگردد» و بعد نفسی تازه کردم و با اطمینانی بیشتر، دوباره در زدم.مح ّ م درضا سرشار (رهگذر)، از مجموعه داستان «جایزه» با کاهش47

درباره فارسی (ششم) صفحه ۴۷ – بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: دوستانِ همدل» از فصل دوم: دانایی و هوشیاری قرار دارد.

ّ بچ ه ها خندیدند و هورا کشیدند و نمیدانم چرا یک دفعه حس کردم توی خانهی خودمان هستم. دیگر احساس غریبی نمیکردم. حس میکردم همهی ّ بچ ه​ها را دوست دارم. آقا معلّم رو به من کرد و گفت: « ببین پسرم! همهی اینها دوست تو هستند. » گفتم: « آخه آقا، من زبان آنها را بلد نیستم و نمیفهمم ا ّ م ا »... آقا معلّم گفت: « مگر فقط کسی که هم زبان آدم است، دوست اوست؟ تو اگر کمیسعی کنی، خیلی زود میتوانی با اینها دوست بشوی. مهم این است که…