
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: آوای گنجشکان» از فصل ششم: علم و عمل قرار دارد.
شیخ به آهنگ خوش، همان شعر حافظ را خواند: « بحث ما در ِ لطف طبع و خوبی اخالق بود.» گنجشکان ساکت بودند. ممنون، سر به زیر انداخت و به فکر فرو رفت. سپس، برخاست صدایش را بلند کرد، گویی با حافظ در سالهای سال پیش، سخن میگفت. بعد، رو کرد به شیخ: « ای شیخ، مرا چیزی بیاموز. نصیحتی کن. امروزم را شاداب و شیرین کن؛ چنان که این کودکان امروزشان با خُ ِ لق ِ خوش تو گوارا میشود. شیخ، این مکتب «فلک» ندارد. کودکان را چگونه بر س ِ ر…