
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «ستایش: به نام آن که جان را فکر آموخت» از پیشگفتار قرار دارد.
بهنامآن که جان را فکرت آموخت ب � ه ن � ام آ � ن �که ج � ان را ف � � ک ت ر� آ � مو خ � ت � �چ را ِ غ � دل ب � ه ن � ِ ور ج � ان �برا�فرو خ � ت � ج � هان، ج � مله، �فرو ِ غ � ن � ِ ور ح ق � ، دان ح ق � ا ن � در وی ز � پ � ی � دا ی � ی اس ت � پ � �نهان ِ �خ َ ر د را ن � ی � س ت � ت � ِ ب ا� ن � ِ ور آ � ن روی � ُ ب رو ز ا� ب � هر ِ او، چ � ش � ِ م د�گر ج � وی ب � ه �ن�ز ِ د آ � ن �که ج � ا � ن ش � رد ت � ج � ّ ل ی اس…