فارسی (ششم) صفحه ۱۱۹
سِ ّ ر اهلل: ّ سر الهی، راز خداوندی صیف: تابستانسزاوار: شایسته، الیقسالطین: پادشاهان طسلیم: ساده دل، سالم، بی عیبسند: چیزی که به آن اعتماد کنند، نوشته، مدرک، طاقت: توانایی، قدرتاسناد طبع: ذات، خُ لق و خوی، طبیعتسودا: اندیشه، خیال طعام: غذاسهل: آسان، ساده طفولیت: خردسالی، کودکیسیمرغ: پرنده ای است افسانه ای که گویند بسیاربزرگ بوده و در کوه قاف آشیان داشته و سی رنگ عهم گفته شده است.عبرت گرفتن: پند گرفتنش عجایب: جمع عجیب، شگفتی‌هاعزّت: عزیز و گرامی‌بودن، سربلندیشاخسار: شاخ و برگ، قسمت باالی درخت که َ ع ز َ َّوج َّ ل : َ ع ّ ز : عزیز است، َ ج ّ ل : بزرگوار استپرشاخ و برگ باشد. ّ عاّل مه: بسیار دانشمند، انسان فاضل و داناشاهین: نوعی پرنده ی شکاری علیم: بسیار دانا، عالم، اهل فضل و علم. در حکایتشبروان: کسانی که شب را برای عبادت و راز و نیاز «درخت علم» این کلمه از روی طنز بیان شده وبا خدا بیدار هستند، عبادت کنندگان در شب، عارفان، به معنای بی خبر و نادان است.حق شناسانشتا: زمستان، فصل سرما غشکوه: هیبت، عظمتشنُفته: شنیده غافل: بی خبر، فراموشکارص غافلگیر کردن: بی خبر حمله کردن، ناگهان برکسی وارد شدنصاحب: هم صحبت، یار و دوست غرق: زیر آب رفتن و خفه شدن، فرو رفتنصخره: سنگ بزرگ و سخت غریب: نا آشنا، بیگانهصرف کردن: خرج کردن غفلت: بی خبری، نادانیصواب: درست، شایسته غلبه: چیره شدن، پیروزی119

درباره فارسی (ششم) صفحه ۱۱۹

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «واژه‌نامه» قرار دارد.

سِ ّ ر اهلل: ّ سر الهی، راز خداوندی صیف: تابستان سزاوار: شایسته، الیق سلیم: ساده دل، سالم، بی عیب سند: چیزی که به آن اعتماد کنند، نوشته، مدرک، طاقت: توانایی، قدرت اسناد طبع: ذات، خُ لق و خوی، طبیعت سودا: اندیشه، خیال طعام: غذا سهل: آسان، ساده طفولیت: خردسالی، کودکی سیمرغ: پرنده ای است افسانه ای که گویند بسیار بزرگ بوده و در کوه قاف آشیان داشته و سی رنگ ع عبرت گرفتن: پند گرفتن ش عجایب: جمع عجیب، شگفتیها عزّت: عزیز و…