فارسی (ششم) صفحه ۱۱۲
ممنون برخاست. آب کوزه را در کنار درخت، خالی کرد. کوزه‌ی خالی پیش شیخ آورد و گفت:« این یعنی خالی شو تا پر شوی. من ُ پ ر بودم و ُ پ ر گفتم از خود، اکنون خالی‌ام، هیچم و هیچنمی‌دانم؛ حاال مانند این کودکانم. با من از هرچیز بگو، از ابتدا آغاز کن. من کی ام. به من بگو: منکی ام، تو کیستی؟»شیخ لبخند زد و گفت: « به آواز گنجشکان گوش کن. هزاران سخن در آوازشان است. گوشکن، می‌شنوی.»ممنون ساکت شد. کودکان او را می‌دیدند که همه‌ی وجودش گوش شده است. گنجشکان غوغاکردند.از درخت برخاستند و در هوای مکتب چرخ زدند و بازگشتند و بر شاخه‌ها نشستند. ممنونسربرگرداند، گنجشکان را دید. گنجشکان در شاخه‌ها گفت وگو می‌کردند.شیخ گفت: « چه می‌شنوی؟ بر کودکان بازگو.»ممنون برخاست، رو کرد به کودکان با صدای بلند گفت:« ِ برگ درختان سبز در نظر هوشیار هر ورقش دفتری است معرفت کردگار»نقل از گنجشکان، غالم شما ممنون.ممنون، ریسمانی که بر کمر داشت، سفت کرد. گرهی دیگر زد. کتاب‌هایش را در بغل گرفت وبه سوی د ِ ر مکتب رفت.شیخ نگاهش کرد. کودکان دیدند که با خود شعر می‌خواند و می‌رود. گنجشکان در شاخه‌هایدرخت، جیک جیک می‌کردند.عماد (یکی از شاگردان) گفت: « چرا با او چنین کردی؟ مهربانی و هم زبانی کردی! او از مانیست، دیوانه ای سرگردان است که مکتب‌های شهر را یک به یک می‌گردد. به آنان می‌گوید، چیزیبه من بیاموزید. بسیاری از آنان د ِ ر مکتب را به روی او بسته‌اند.»شیخ گفت: « او نعمتی است که هر کس قدر او نمی‌داند.»یکی از ّ بچ ه های مکتب، برخاست و گفت: « او چه نعمتی است؛ جز ُ پ رگویی و ا ّ د عا و درهم ریختگیظاهر؟»شیخ گفت: « او اینجا نیست. غیبت او نکنیم. به هر حال، او امروز، محفل ما را روشن کرد و درسیبه ما داد. از هر کس باید چیزی آموخت. هرجا می‌تواند برای ما مکتب باشد.»«هوشنگ مرادی کرمانی، آب انبار، با تلخیص و اندک تغییر»112

درباره فارسی (ششم) صفحه ۱۱۲ – بخوان و بیندیش: آوای گنجشکان

این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: آوای گنجشکان» از فصل ششم: علم و عمل قرار دارد.

ممنون برخاست. آب کوزه را در کنار درخت، خالی کرد. کوزهی خالی پیش شیخ آورد و گفت: « این یعنی خالی شو تا پر شوی. من ُ پ ر بودم و ُ پ ر گفتم از خود، اکنون خالیام، هیچم و هیچ نمیدانم؛ حاال مانند این کودکانم. با من از هرچیز بگو، از ابتدا آغاز کن. من کی ام. به من بگو: من شیخ لبخند زد و گفت: « به آواز گنجشکان گوش کن. هزاران سخن در آوازشان است. گوش ممنون ساکت شد. کودکان او را میدیدند که همهی وجودش گوش شده است. گنجشکان غوغا…