
این صفحه از کتاب فارسی (ششم) در «بخوان و بیندیش: آوای گنجشکان» از فصل ششم: علم و عمل قرار دارد.
ممنون برخاست. آب کوزه را در کنار درخت، خالی کرد. کوزهی خالی پیش شیخ آورد و گفت: « این یعنی خالی شو تا پر شوی. من ُ پ ر بودم و ُ پ ر گفتم از خود، اکنون خالیام، هیچم و هیچ نمیدانم؛ حاال مانند این کودکانم. با من از هرچیز بگو، از ابتدا آغاز کن. من کی ام. به من بگو: من شیخ لبخند زد و گفت: « به آواز گنجشکان گوش کن. هزاران سخن در آوازشان است. گوش ممنون ساکت شد. کودکان او را میدیدند که همهی وجودش گوش شده است. گنجشکان غوغا…