همچنین اگر ∈ r ، و a → یک بردار باشد، آنگاه بردار a → r به صورت زیر تعریف میشود:a = r(a 1, a 2 (=) ra 1, ra 2) → rمیتوان نشان داد دو بردار a → و a → r همواره با هم موازی اند و برعکس اگر دو بردارمانند a → و b → موازی باشند، آنگاه یکی از آنها مضرب دیگری است.در شکل های زیر وضعیت دو بردار a → و a → r در حالت های مختلف نشان داده شده اند.a raa arara ra1 < 0 | r < | r < 0 1 0 > < | r r | 1 < r < 0 1 > rبه طور خاص وقتی r = -1 بردار 2 a(− a 1, −) a = → − حاصل میشود که آن را قرینهبردار a → مینامند. با توجه به تعریف قرینه یک بردار میتوان برای تفاضل دو بردارنوشت:b 2 (− 2 a, 1 b − 1 a) = b 2 (−, 1 b −) + b(=) a 1, a 2 (→ −) + a → = b → − a →به نظر شما تعبیر هندسی تفاضل دو بردار به کمک جمع بردارها چگونه است؟معموال ً مبدأ مختصات را به عنوان بردار صفر در نظر میگیرند و با = (0, 0) → O نمایشمیدهند.با توجه به اینکه ابتدای هر بردار مانند = a(2 a, 1 a) → را میتوان مبدأ مختصات در نظرگرفت، با استفاده از رابطه فاصله دو نقطه از صفحه، اندازه (طول) بردار a → به صورتزیر به دست میآید.2 2 a + 2 1 a = | a → |بردارها، کاربردهای فراوانی در محاسبات مهندسی و نیز مدل سازی ها دارند. به طور نمونهبنا به گزارشات هوانوردی، بیشترین سوانح هوایی هنگام برخاستن و فرود هواپیماها رخمیدهد. یکی از سخت ترین شرایط فرود هنگامیاست که باد شدید در جهتی اریب (غیرهم راستا) با خط فرود (مسیر باند فرود) میوزد. در این شرایط خلبان میبایست هواپیمارا در جهتی قرار دهد که برایند نیروی محرکه هواپیما و نیروی باد در مسیر خط فرود قرار70