عربی، زبان قرآن (2) صفحه ۵۳
اِعـلَـمـوااَلْ ُ ج ملَ ُ ة بَعدَ ال َّ ن ِ ک َ ر ِ ةمعموالً هنگامی‌که بعد از اسمی‌نکره فعلی بيايد که دربارۀ آن ِ اسم نکره توضیح دهد،در ترجمه به فارسی بعد از آن اسم ِ حرف ِ ربط «که» می‌آيد و فعل، مطابق شرايط جملهترجمه می‌شود؛ مثال:شا َ ه ْ د نا ِ س نجاباً يَ ْ ق ِ ف ُ ز ِ م ْ ن شَ َ ج َ ر ٍ ة ٰ إلی شَ َ ج َ ر ٍ ة .سنجابی را ديديم که از درختی به درختی می‌پريد.َ ر أَيْ ُ ت َ و لَدا ً يَـ ْ م شي ب ُ ِس ر َ ع ٍ ة .پسری را ديدم که به سرعت راه می‌رفت.عبارت (َ ر أَيْ ُ ت َ و لَدا ً يَـ ْ م شي ب ُ ِس ر َ ع ٍ ة). از دو جمله تشکيل شده، و بعد از اسم نکرۀ« َ و لَدا ً» فعل مضارعی آمده است که دربارۀ « َ و لَدا ً» توضیح می‌دهد؛ در ترجمۀ فارسیبين دو جمله، حرف ربط «که» می‌آيد و فعل مضارع نيز معموالً ماضی استمراری ترجمهمی‌شود.ماضی + اسم نكره + مضارع ماضی استمراریترجمه53

درباره عربی، زبان قرآن (2) صفحه ۵۳

این صفحه از کتاب عربی، زبان قرآن (2) در «الدَّرسُ الرّابِعُ: آدابُ الْكَلامِ + اَلْجُملَةُ بَعدَ النَّكِرَةِ» قرار دارد.

اَلْ ُ ج ملَ ُ ة بَعدَ ال َّ ن ِ ک َ ر ِ ة معموالً هنگامیکه بعد از اسمینکره فعلی بيايد که دربارۀ آن ِ اسم نکره توضیح دهد، در ترجمه به فارسی بعد از آن اسم ِ حرف ِ ربط «که» میآيد و فعل، مطابق شرايط جمله شا َ ه ْ د نا ِ س نجاباً يَ ْ ق ِ ف ُ ز ِ م ْ ن شَ َ ج َ ر ٍ ة ٰ إلی شَ َ ج َ ر ٍ ة . سنجابی را ديديم که از درختی به درختی میپريد. َ ر أَيْ ُ ت َ و لَدا ً يَـ ْ م شي ب ُ ِس ر َ ع ٍ ة . پسری را ديدم که به سرعت راه میرفت.