[ نُدْ دُب ب ] (ع اِ مرکب) اُذُن الدب. گیاهی است که عرب آن را بوصیر خواند. (قاموس). و بیونانی آن را قُلومُس گویند و بعضی فارسی آن را خرگوش گفته اند.