معنی و تعریف
[ اَ ] (اِ مرکب) توقفگاه ستور
میان دو منزل، آسایش و رفع ماندگی را.
|| چوبی کاواک و میان تهی کرده که
چوبی دیگر در میان آن فروبرند و بفشار آب
در آن کنند و نیز بیرون افکنند. آبدزدک. و به
عربی آن را زراقه (ربنجنی)، ذراقه و سراقه و
مضخه گویند.