[ دَ / دِ ] (ن مف، اِ) آجده. آژده. نگنده. و گیوهٔ آجیده آن است که کف آن را از برون سوی با ریسمان محکم، خانه خانه بافته باشند. || نوعی از بخیه کوتاهتر از کوک و شلال. - آجیدهٔ سوهان؛ درشتیها و ناهمواریهای روی سوهان.