[ تَ سَ ] (حامص مرکب) غضب بسیار. خشم سخت. نابردباری : مکن تیزمغزی و آتش سری نه زینسان بود مهتر لشکری.فردوسی. بگودرز فرمود پس شهریار [ کیخسرو ] که رفتی کمربستهٔ کارزار چو لشکر سوی مرز توران بری مکن تیز دل را به آتش سری.فردوسی.