[ اِ نُ جَ ] (اِخ) ابوعبداللََّه محمدبن یزید ماجهٔ قزوینی ربعی بالولاء. از کبار ائمهٔ محدثین، صاحب یکی از صحاح ستة و آن کتاب به نام سنن ابن ماجه معروف است. مولد او به سال ۲۰۹ هـ .ق . در قزوین. او بغداد و بصره و کوفه و شام و مکه و مصر و ری را سیاحت کرد و از مشاهیر محدثین عصر حدیث شنود. وی را در تفسیر و تاریخ یدی طولی بود و علاوه بر سنن، او را تفسیری است و نیز کتابی در تاریخ در نهایت نفاست و نیز تاریخ قزوین. وفات او در سال ۲۷۳ بوده است.