[ اِ نُ عَ کِ ] (اِخ) ابوالیمن امین الدین عبدالصمدبن عبدالوهاب، از نوادهٔ ابن عساکر ابوالقاسم علی بن حسن. او را تألیفاتی در فقه و حدیث بوده و منشآت بلیغه داشته است. مولد به ۶۱۴ هـ .ق . و وفات ۶۸۷ است.