[ اِ نُ سُ کْ کَ رَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه بن محمد شاعر. از اخلاف مهدی خلیفهٔ عباسی. وفات ۳۸۵ هـ .ق . دیوانی مشتمل بر پنجاه هزار بیت داشته است. و او در تشبیهات بدیعه و مجون و فکاهه معروف است.