[ اِ نُ سَ رْ را ] (اِخ) محمدبن علی بن عبدالرحمن دمشقی صوفی. او در مائهٔ هشتم هجری میزیسته و کتابی تشویق الارواح و القلوب الی ذکر علام الغیوب داشته که ظاهراً از میان رفته است و جزئی از آن به نام تفّاح الارواح و مفتاح الارباح شامل سرگذشتهای ادبی و اخلاقی موجود است.