[ اِ نُ می یَ ] (اِخ) ابوالعباس احمدبن محمد اشبیلی (۵۶۱-۶۳۷ هـ .ق .). طبیب و گیاه شناس و محدث. مولد اشبیلیه، او برای معاینهٔ نباتات و تکمیل فن خود به مصر و شام و عراق و حجاز سفر کرد. در مصر ابوبکر ملک عادل بن ایوب مقدم او گرامی داشت. از اوست کتاب تفسیر اسماء الاودیة المفرده و مقالة فی ترکیب الادویه، و بعض کتب نیز در حدیث داشته است.