معنی و تعریف
[ اِ نُ ذِ ] (اِخ) ابوجعفر احمدبن
علی بن احمدبن خلف غرناطی (۴۹۱-۵۴۰
هـ .ق .). ادیب نحوی اندلسی. در کشور
خویش شهرتی داشته و کتاب اقناع در
قراآت از اوست. و پدرش علی بن احمد
امام جامع غرناطه نیز از علما و ادبای آن
ناحیت بوده و بر بسیاری کتب ادب شرح
نوشته از آن جمله الکتاب سیبویه و ایضاح
و جمل. و در ۵۲۸ وفات کرده است.