[ اِ نُلْ مُ لِ مَ ] (اِخ) کنیت احمدبن عمر است و او پدر خاندانی است معروف به آل الرّفیل، و رفیل از عجم بوده و بروزگار عمربن الخطاب به دست عمر مسلمانی گرفت. رجوع به تجارب السلف ص ۳۱۷ شود. یکی از افراد این خاندان ابوالقاسم علی بن حسن ملقب به رئیس الرؤسا است. او از سال ۴۳۷ تا ۴۵۰ هـ .ق . وزارت القائم بامراللََّه داشت و برای عقیم کردن مقاصد فاطمیان خلیفهٔ عباسی را وادار به دوستی و پیمان با طغرل بگ کرد و طغرل در ۴۴۷ وارد بغداد شد و در سال ۴۵۰ که طغرل بموصل حمله برد بساسیری معروف اغتنام فرصت کرد و در بغدادخلیفهٔ فاطمی خطبه خواند و رئیس الرؤسا را در همین وقت دستگیر کرد و به فجیعترین صورتی بکشت. ابوالفتح مظفر پسر ابوالقاسم علی در سال ۴۷۶ زمانی کوتاه وزارت داشت و عضدالدین محمدبن عبداللََّه بن هبةاللََّه بن مظفر نیز از این خاندان در خلافت مستضی ء (۵۶۶ -۵۷۳ هـ .ق .) وزارت یافت و عاقبت قیماز ترک خلیفه را به حبس وی اجبار کرد و او تا ۵۷۰ که قیماز بغداد را ترک گفت در بند بماند و پس از قیماز بار دیگر بمقام وزارت رسید. و چند سال پس از آن در سفر زیارت خانه، باطنیان او را بکشتند. اعضاء این خاندان بیشتر مردمی دانشمند و ادیب بودند.