معنی و تعریف
[ اِ نُلْ عَ رَ ] (اِخ) ابوبکر
محمدبن عبداللََّه اندلسی معافری اشبیلی
مالکی. فقیه و محدث. او سفری بمشرق
کرده و از طرطوشی و غزالی و غیر آنان
حدیث و جز آن فراگرفته و سپس باشبیلیه
بمنصب قاضی القضاتی رسیده است. او را
کتب چند بوده که ظاهراً از میان رفته است.
مولد وی به سال ۴۶۸ هـ .ق . و وفات در سنهٔ
۵۴۳ است. فیروزآبادی گوید: «و ابن العربی
القاضی ابوبکر المالکی و ابن عربی محمدبن
عبداللََّه الحاتمی». و سید مرتضی زبیدی در
شرح قاموس بدینجا گوید: «و قد وهم
المصنف فی ایراده هکذا و الصواب ان
القاضی ابابکر محمدبن عبداللََّه و الحاتمی هو
محمدبن علی».