[ اَ دَ ] (ع ص، اِ) فضای فراخ. || مرد درازبالا. || ستور فراخ پهلو. || ابدح و دبیدح؛ لاش ماش. حکی الاصمعی ان الحجاج قال لجبلة قل لفلان اکلت مال اللََّه بأبدح و دبیدح فقال له جبلة خواستهٔ ایزد بخوردی بلاش ماش. (میدانی).