[ هَ گُ ] (نف مرکب) آنکه آهن گدازد: بر این روزگاری برآمد براز [ ظ: دراز ] دم آتش و رنج آهن گداز گهرها یک اندر دگر ساختند وزآن آتش تیز بگداختند.فردوسی.