آویژه - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

آویژه2850

معنی و تعریف

[ ژَ / ژِ ] (ص، اِ) ویژه. خاص. خالص. بَحْت. || مجازاً، دلبر. معشوق. || آویزه. پاکیزه. || شراب انگوری.

لینک ها و اشتراک گذاری

آویژه

شماره: 2850

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ ژَ / ژِ ] (ص، اِ) ویژه. خاص. خالص. بَحْت. || مجازاً، دلبر. معشوق. || آویزه. پاکیزه. || شراب انگوری.