(نف مرخم) در کلمات مرکبه چون بدآموز و خودآموز و غیره، مخفف آموزنده است : سزد گر ز خویشان افراسیاب بدآموز دارد دو دیده پرآب. فردوسی. نگار من که بمکتب نرفت و خط ننوشت بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد.حافظ.
|| (ن مف مرخم) در دست آموز و جز آن، مخفف آموزیده یعنی آموخته است : ای دل من زو بهر حدیث میازار کاین بت فرهخته نیست هست نوآموز. دقیقی. دیگری را در کمند آور که ما خود بنده ایم ریسمان در پا نباشد مرغ دست آموز را. سعدی.
|| (اِمص) آموزش. عمل آموختن. تعلیم : چو فارغ شد از پند و آموز مرد ببستند پیمان و سوگند خورد. شمسی (یوسف و زلیخا).