[ صَ ] (اِخ) نام وزیر جهانگیر پادشاه هند، و او اصلاً اصفهانی و پسر میرزا رفیع الدین و برادرزادهٔ میرغیاث الدین است. در جوانی بهندوستان رفته و بوساطت عمّ خویش میرغیاث الدین بدربار اکبرشاه راه یافت و در زمان جهانگیر بوزارت رسید. آصف خان دارای طبع شعر بوده و مثنوی خسرو و شیرین سروده است. وفات او۱۰۲۱ هـ .ق . است.