[ بُ ] (اِ مرکب، از اتباع) این صورت در بیت ذیل بضبط بعض نسخ شاهنامه آمده است، و در بعض دیگر آسیب با سین مهمله بجای آشیب دارد، و معنی آن ظاهراً رنج و تعب و مانند آن باشد: چنین است گیتی پر آشوب و شیب پسِ هر فرازی نهاده نشیب.فردوسی.
و بگمان من کلمهٔ اول آشیب و کلمهٔ دوم تیب است، صورتی از شیب و تیب .