[ شْ / شِ ] (اِ) شناه. آشنا. شنا. سباحت : بزرگان بدانش بیابند راه ز دریا گذر نیست بی آشناه.فردوسی. چو بشنید آوازش افراسیاب همانگه برآمد ز دریای آب بدستش همی کرد و پای آشناه بیامد بجائی که بد پایگاه.فردوسی. بدست چپ و پای کرد آشناه بدیگر ز دشمن همی جست راه.فردوسی.