[ سْ / سِ دَ رَ / رِ / دَرْ رَ / رِ ] (اِ مرکب) کاهکشان. کهکشان. مجرّه. اُمُ السماء. راه مکه. راه حاجیان. شرج. شرج السماء. (السامی): بکوچه ای که رَوی با کف گهرافشان چو آسمان دره سازی ز بس گهرباری. منجیک (از جهانگیری). سمند از آسمان داده نشانش بسان آسمان درّه کمانش.ثنائی.