جواب التمرین الثانی صفحه ۷۷ عربی، زبان قرآن (3)

بازگشت به صفحه کتاب

عربی، زبان قرآن (3)

عربی، زبان قرآن (3) | الدَّرْسُ الْخامِسُ: يا إلَهي

صفحه ۷۷
شکل فعالیتشکل فعالیت
سؤال 1

اِقْرَأِ النَّصَّ التّالِيَ، وَ عَيِّنْ تَرجَمَةَ الْکَلِمَاتِ الْحَمْراءِ؛ ثُمَّ أَجِبْ عَنِ الْأَسْئِلَةِ.

اَلْکِتابُ الْواحِدُ وَ الثَّلاثونَ مِنْ نَهْجِ الْبَلاغَةِ

مِنْ وَصِيَّةِ الْإِمامِ عَلـيٍّ عليه السلام لِابْنِهِ الْإِمامِ الْحَسَنِ عليه السلام

\[\text{یا بُنَـيَّ، اِجْعَلْ نَفْسَـکَ میزاناً فیما بَیْنَـکَ وَ بَیْنَ غَیْرِکَ؛ فَـأَحْبِبْ لِـغَیْـرِکَ ما تُـحِبُّ لِـنَفْسِـکَ؛ وَ اکْرَهْ لَهُ ما تَـکْرَهُ لَـها؛ وَ لا تَظْلِمْ کَما لا تُـحِبُّ أَنْ تُظْلَمَ؛}\]

نامهٔ سی و یکم نهج البلاغه، از سفارش امام علی علیه السلام به پسرش امام حسن علیه السلام

پسرِ دلبندم، خودت را میان خویشتن و دیگری [همچو] ترازویی قرار بده؛ پس آنچه را برای خودت دوست می‌داری برای غیر خودت [نیز] دوست بدار؛ و برایش ناپسند بدار آنچه را برای خودت ناپسند می‌داری؛ و ستم مکن، چنانکه دوست نداری ستمدیده شوی؛

۱- اَلمیزان: آلَةٌ یُعْرَفُ بِها وَزْنُ شَیءٍ ۲- أَحْبِبْ: فِعْلُ الْأَمْرِ مِنْ تُحِبُّ

وَ أَحْسِنْ كَما تُحِبُّ أَنْ يُحْسَنَ إِلَيْكَ؛ وَ اسْتَقْبِحْ مِنْ نَفْسِكَ ما تَسْتَقْبِحُهُ مِنْ غَيْرِكَ؛ ... وَ لا تَقُلْ ما لا تُحِبُّ أَنْ يُقالَ لَكَ.

و نیکی کن، چنانکه دوست می‌داری به تو نیکی شود؛ و آنچه را برای غیر خودت زشت می‌داری برای خودت [هم] زشت بدار؛ ... و چیزی را که دوست نداری برای تو گفته شود [در حقّ دیگران] مگو.

۱ـ ما هوَ الْمَحَلُّ الْإعرابـيُّ لِـ «نَفس» في «نَفْسَكَ» وَ «نَفْسِكَ»؟ ...

پاسخ

ترجمهٔ کلمات قرمز:

  • میزاناً: ترازویی
  • فَأَحْبِبْ: پس دوست بدار
  • تُحِبُّ: دوست می‌داری
  • اکْرَهْ: ناپسند بدار
  • تَکْرَهُ: ناپسند می‌داری
  • أَحْسِنْ: نیکی کن
  • اسْتَقْبِحْ: زشت بدار

پاسخ سؤال ۱:

  • «نَفْسَكَ» در «اجْعَلْ نَفْسَكَ میزاناً»: «نَفْسَ» مفعول به است و محلّ آن نصب دارد. «كَ» ضمیر متّصل و مضاف‌إلیه است.
  • «نَفْسِكَ» در «اسْتَقْبِحْ مِنْ نَفْسِكَ»: «نَفْسِ» اسم مجرور به حرف جرّ «مِنْ» است و محلّ آن جرّ دارد.
فعالیت‌های این فصل
همه فعالیت‌های «الدَّرْسُ الْخامِسُ: يا إلَهي» اینجاست.
صفحه ۷۷