عربی، زبان قرآن (2) صفحه ۴
اَ لْـ ُ م ع َ ج ماِت ٰ َّقی پروا کرد (مضارع: يَتَّقي) َ س ِ خ َ ر ِ م ْ ن مصدر: مسخره ُ س کرد خْريَّة()مضارع: يَ ْ س َ خ ُ ر /اِتَّقوا اللّٰ َ ه : از خدا پروا کنيد اليَ ْ س َ خ ْ ر : نبايد مسخره کندإثْم گناه = َ ذ نْب َ عاب عيب (مضارع: يَ جويی ُ عيب کرد،) عيب دار کرداِغ َ ْتاب ال يَ ْ غ تَ غيبت ْ ب : کرد نبايد (مضارع: غيبت يَغ کند ُ ْتاب) ُ ع ْ ج ب خود پسندیأَنْ يَکُ َّ ن که باشند (کانَ، يَکونُ) َ ع ٰ سی شايد = ُ ر بَّـامأَنْ يَکونوا که باشند (کانَ، يَکونُ) فُسوق آلوده شدن به گناهگاهی، شايد (بر رس مضارع)«قَد يَکونُ: گاهی می‌باشد» /بَ ْ ع ض ... بَ ْ ع ض يکديگر َ ق دْ بر رس فعل ماضی برای نزدیکساخنت زمان فعل به حال ومعادل ماضی نقلی است.ِ ب ْ ئ َ س بد است کَ ِ ر َ ه ناپسند (مضارع: يَ ْ ک َ ر ُ ه داشت)ل ْ َم َ تاب ي َ ُ ت ْ ب : توبه توبه کرد نکرد (مضارع: يَ ُ توب) لَ ْ ح م گوشت «جمع: لُحوم»تَ َ ج َّ س َ س (مضارع: جاسوسی يَتَ َ ج کرد َّ س ُ س) لَ َّ ق َ ب لقب داد (مضارع: يُلَق ُ ِّب)تَنا ب ُ ز بِاأْل َ ِ لقاب به دادن (ت َنابَ يکديگر َ ز ، لقب يَتَنابَ ُ ز) های زشت لَ َ م َ ز : عيب گرفت (مضارع: يَلْ ِ م ُ ز)تَ ّ و اب بسيار بسيار توبه توبه کننده پذير، َ م ْ ي ت ُ م رده = َ أَ م ـ ی ِّ تخ ّ َفـي پنهان ≠ ظا ِ ه ر «جمع: ْ م وات، َ م ْ و ٰ تی » ≠ َ ح ّ ـي4

درباره عربی، زبان قرآن (2) صفحه ۴

این صفحه از کتاب عربی، زبان قرآن (2) در «الدَّرسُ الأَوَّلُ: مِنْ آياتِ الأَخلاقِ + اِسْمُ التَّفْضيلِ وَ اسْمُ المَكانِ + حِوارٌ في السّوقِ» قرار دارد.

اِتَّقوا اللّٰ َ ه : از خدا پروا کنيد اليَ ْ س َ خ ْ ر : نبايد مسخره کند اِغ َ ْتاب ال يَ ْ غ تَ غيبت ْ ب : کرد نبايد (مضارع: غيبت يَغ کند ُ ْتاب) ُ ع ْ ج ب خود پسندی أَنْ يَکونوا که باشند (کانَ، يَکونُ) فُسوق آلوده شدن به گناه گاهی، شايد (بر رس مضارع) بَ ْ ع ض ... بَ ْ ع ض يکديگر َ ق دْ بر رس فعل ماضی برای نزدیک ساخنت زمان فعل به حال و معادل ماضی نقلی است. ِ ب ْ ئ َ س بد است کَ ِ ر َ ه ناپسند (مضارع: يَ ْ ک َ ر ُ…