
این صفحه از کتاب عربی، زبان قرآن (2) در «الدَّرسُ الثّالِثُ: عَجائِبُ الأَشجارِ + اَلْمَعرِفَةُ وَ النَّكِرَةُ + حِوارٌ في المَلعَبِ» قرار دارد.
کلمۀ أفراساً «نَ ِ ک َ ر ه» است. اسم نکره نزد گوينده، شنونده، يا خواننده ناشناخته است؛ اسم نکره معموالً تنوين (ـ ً ، ـٍ ، ـ ٌ) دارد؛ مثال: َ ر ُ ج الً، َ ر ُ ج لٍ و َ ر ُ ج ٌ ل در زبان فارسی اسم نکره به سه صورت میآيد: معادل عربی هر سه جملۀ باال میشود: جا َ ء َ ر ُ ج ٌ ل . اسم خاص (يعنی نام مخصوص کسی يا جايی) در زبان عربی «اسم َ ع لَم» ناميده میشود و معرفه به شمار میرود؛ مانند: هاشم، مريم، بغداد، بيروت و ... اسم َ ع…