[ اَ بو بَ رِ زَ ] (اِخ) محمدبن حسن بن عبداللََّه یا مدحج زبیدی اندلسی اشبیلی. از علمای لغت و نحو. شاگرد ابی علی قالی. مستنصر خلیفهٔ اندلس تعلیم پسر خویش هشام مؤید باللََّه را بدو گذاشت و هشام از وی تربیت نیکو یافت. سپس قضای اشبیلیه بدو دادند. و او را اندوختهٔ فراوان بود. او راست: کتاب مختصرالعین و کتاب طبقات النحاة و کتب دیگری در فنون دیگر ادب. به سال ۳۷۹ هـ . ق. درگذشت.