[ اَ بو بَ رِ رَ ] (اِخ) مسخره و هزالی بوده ظاهراً بزمان سلطان محمود غزنوی و شاید همان بوبکر رئیس مغنیان آنف الذکر است : از حکیمان خراسان کو شهید و رودکی بوشکور بلخی و بوالفتح بستی هکذی گو بیائید و ببینید این شریف ایام را تا کند هرگز شما را شاعری کردن کری روزگاری کان حکیمان و سخنگویان بدند کرد هر یک را بشعر نغز گفتن اشتهی اندرین ایام ما بازار هزل است و فسوس کار بوبکر ربابی دارد و طنز جحی. منوچهری. چو شعر نیک بیابی نظر نباید کرد بهزلهای ربابی و طنزهای جحی. ادیب صابر.