[ اَ بو بَ رِ نِ عُ مَ ] (اِخ) ابن ابراهیم بن دعاس، و نام او کنیت اوست. ادیبی شاعر. او در اول نزد سلطان مظفر مقرب بود، سپس او را به زبید نفی کرد و وی به سال ۶۷۶ هـ . ق. در آنجا درگذشت .