معنی و تعریف
[ اَ بو بَ رِ لِ ] (اِخ) ابن
قوام بن علی بن قوام بن منصور. یکی از
مشایخ صوفیه. مولد او به صفین در سال
۸۵۴ هـ . ق. و در قریهٔ بالس واقع میان حلب
و رقه میزیست. ملک کامل ایوبی به وی
ارادت می ورزید و وی ملک را بجهاد
عیسویان تحریص می کرد. وفات او به بالس
به سال ۶۵۸ بود و در ۶۷۰ جسد او را به
دمشق نقل کردند. (از فوات الوفیات).