[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عبدالباقی بن محمد. فقیه و قاضی حنبلی. مولد او بصره به سال ۴۴۲ هـ . ق. در جوانی به بغداد شد و در منطق و حساب و هیئت و دیگر شعب علوم اوائل و فقه براعت یافت و در کامل ابن اثیر وفات وی به بغداد در حوادث سنهٔ ۵۳۵ هـ . ق. آمده است و گور وی چنانکه ابن جوزی در منتظم گوید در جوار تربت بشر حافی است.