[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن محمدبن ایلدگز ملقب به نصرةالدین. چهارمین از اتابکان آذربایجان. وی پس از وفات عم خود قزل ارسلان در ۵۸۷ هـ . ق. بجای او امارت یافت، و چون در اول امر در لذات عیش منهمک گشت گرجستانیان پاره ای از نواحی مملکت او را غارت و قسمتی را ضبط کردند. و عاقبت او دختر حاکم گرجستان را بزنی کرد و از مزاحمت آنان تا حدی بیاسود. در سال ۶۲۰ حکام مراغه و اربل بکشور او تاختند و او بدستیاری آی تغمش فرمانروای همدان دشمنان را براند و بسنهٔ ۶۰۴ مراغه را تسخیر کرد و در سال ۶۰۷ درگذشت و تخت و تاج ببرادر خویش مظفرالدین ازبک گذاشت.