[ اَ بُلْ وَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه قرطبی. از مشاهیر فقهای مالکیّهٔ اندلس. او در فقه شاگرد حکیم معروف بن رشد بود و در وطن خویش درس فقه می گفت و بعللی سیاسی از ترک قرطبه ناگزیر گشت و ابتدا به اسکندریه سپس به مصر و از آنجا به یمن و هند شد و به سال ۵۵۱ هـ . ق. در هندوستان درگذشت.