[ اَ بُلْ وَ ] (اِخ) علی بن محمدبن عقیل حنبلی. عالمی بغدادی. او را در فقه و اصول و حدیث و کلام و تصوف و ادبیات و سائر علوم و فنون ید طولی بود و در وعظ و خطابه بطلاقت و حسن بیان مشهور بود. مولد او به بغداد در ۴۳۱ هـ . ق. و وفات وی هم بدان شهر در ۵۱۳ بوده است. او را تصنیفات بسیار است و مشهورترین آنها کتاب الفنون که بروایتی ۷۰ و بروایت دیگر ۱۰۰ مجلد بوده است و تا زمان وی کس کتابی بدین بزرگی نکرده بود و نیز او راست کتابی در اصول فقه به نام الواضح در سه مجلد و تألیف دیگر به نام الارشاد و غیره.