[ اَ بُنْ نَ ] (اِخ) جزری. شدادبن ابراهیم بن حسن ملقب به طاهر. شاعر مادح مهلبی وزیر معزالدولة و نیز مداح عضدالدولهٔ دیلمی و وفات او در حدود چهارصد هجری بود. از اوست: قلت للقلب مادهاک ابن لی قال لی یاتع الفرانی فرانی ناظراه فیما جنت ناظراه او دعانی امت بما اودعانی. و نیز از اوست: افسدتم نظری علی فما اری مذ غبتم حسناً الی ان تقدموا فدعوا غرامی لیس یمکن ان تری عین الرضا و السخط احسن منکم. و هم از اوست: اری جیل التصوف شرَّ جیل فقل لهم و اهون بالحلول أقال اللََّه حین عشقتموه کلوا اکل البهائم و ارقصوا لی. و نیز: اذا المرء لم یرض ما امکنه و لم یأت من امره احسنه فدعه فقد ساء تدبیره سیضحک یوماً و یبکی سنه. و نیز: بلاداللََّه واسعة فضاها و رزق اللََّه فی الدنیا فسیح فقل للقاعدین علی هوان اذا ضاقت بکم ارض فسیحوا. رجوع به فوات الوفیات ج ۱ ص ۱۶۷ و معجم الادبا ج ۴ ص ۲۶۱ و ۲۶۲ شود.