[ اَ بُلْ مَ رِ ] (اِخ) محمدبن عبدالمنعم بن نصراللََّه بن جعفربن احمدبن حواری الشیخ تاج الدین ابوالمکارم التنوخی المعرّی الأصل الدمشقی الحنفی معروف به ابن شقیر و ملقب به هدهد ادیب و شاعر. مولد او بسال ۶۰۶ هـ . ق. و وی برادر ادیب نصراللََّه محدث است و وفات ابوالمکارم به سال ۶۶۹ هـ . ق. بود. ملک الناصر او را بر ساحل نهر ثور ضیعتی بخشید و جماعتی بر وی حسد بردند و کوشیدند که ضیعت را از دست وی بیرون کنند و او بملک الناصر نوشت: ما قدر داری فی البناء فسعیهم فی هدمها قد زاد فی مقدارها هب انها ایوان کسری رفعة او ما بجودک کان اصل قرارها. و برای دیگر اشعار وی رجوع به فوات الوفیات ج ۲ ص ۲۲۹ به بعد شود.